Dolaşırsın tenime gizli bir zehir gibi damar damar,
Sessiz sedasız akarsın her damla kırmızı nehirde.
Kök salmış ta derine senin o sinsi ve asil varlığın,
Bütün hücrelerim titrer adını andığım her saniyede.
Sensizlikten kuruyan topraklar suya hasret kalır ya,
Öyle bir susuzluktur işte göğsümde açtığın bu yara.
Can kafesinde çırpınır durur serçe misali bu yürek,
Nefesim daralır sensiz geçen her kör karanlık gecede.
Sen benden içeri, benden de öte bir gizli âlemsin,
Hangi kapıyı çalsam karşıma çıkar o mahzun hayalin.
Canımın içinde saklı durur o görünmez nazik ellerin,
Varlığınla aydınlanır bu yorgun ve kimsesiz bedenim.
Atar damarımın ucunda sönmeyen bir volkan saklıdır,
Sensiz geçen her an ömrümden eksilen bir ömürdür.
Sen ruhumun aynasında parlayan en son umut ışığısın,
Korkarım seni kaybetmekten çocuksu bir ürkeklikle.
Bütün diller unutsa da ben seni ezbere bilir duyarım,
Çünkü kanımda sen varsın, canımda bizzat sen varsın.
Kayıt Tarihi : 4.09.2026 15:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!