Gözümü kapattığımda yüzünle karışık bir karanlık varsa ve hayallerime robot resmin işlenmişse senden çıkışım yok demektir..
Taa ki bende kanıtlanan sevginin kanatlanmasına kadar...
Manevi ellerin gerçek yüzümde avuçlarına almış da beni seyrediyor,
Kızmak için bahane arar gibi ama sevgime inanırcasına,inandırarak bakan gözlerle...
Bense kendimi hayaline bırakmış gözümü açmaktan korkuyorum...
Nefes alış verişlerimde bile sansür var,söylediklerine harfiyen uyuyorum...
Herşeyin farkındasın sen kıpırdamayan dudaklarımı okumadan,gözlerime bakmadan,hiçbir tensel temasla sırtın dönük benden kaçarken bile bana doğru koşuyorsun...
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta