Uzaktan dev bir kütle,harıl harıl yaklaşır.
Uçan kuşa uçağa,nisbet edip yarışır.
Esen tele ulaşıp,dostmuş gibi yanaşır.
Toz duman arasında,bulutlara karışır.
En son vardığı sınır,hudududur yokluğun.
İsmi okunmaz bile,derininde boşluğun.
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta