Kamile İlbey Şiirleri - Şair Kamile İlbey

Anlamıyorsun hiç bir zaman anlamadında.
Sevmek böyle birşey değil. Sen sevmeyi bilmiyorsun. Ve bundan sonrada hiç bilmeyeceksin.
Sen umutsuz bir aşkın peşinden koşarken,
Benim saf sevgimden, kalbimin seninle dolup taştıgından habersizsin.
Sen onun sokagında beklerken, seni bir dakika olsun görmek için pencere önünde sabahladıgımı bilmiyorsun.
Sen onun yagmurlarında ıslanırken, benim aynı gökyüzü altında oldugumuz için şükrettigimi bilmiyorsun.

Marifet yürek ile bakmaktır.

Göz görmez öyle herşeyi.

Yüreğini sevdiği için öldüren bilir gözümdeki buğulu acı bakışı.

Hayatımda canımı en çok yakan cümle
" o bunu yapmaz "
Ne büyük yanılgı ne büyük aptallık.
O bunu yaptı hatta yetmedi kat kat fazlasını yaptı.

Gözümün içine baka baka.

Senden başka kimim var ki
Ben bile beni sevmez iken, sen sevdin.
Buz tutmuş kalbime bir sen dokundun.
Senin sıcaklığında yeniden hayat buldum.
Şimdi gidiyorsun öyle mi?

Gamı kederi çeker sinesine
Tek söz etmez halden bilmeze.
Konuştuklarından çok sustukları var yüreğinde.
Dilinden dökülmese de bakışı çok şey anlatır görmesini bilene.
Yaşı değil yaşadıkları onu büyüten.
Bu yüzden kalabalık değil dünyası.

insan yanında kimse olmadan da yalnız başınada yaşar.
Asıl soru buna yaşamak denir mi?
Öyle zor ki güvensiz, kırık bir kalple yaşamak. Sadece nefes alıyorsun.
Bildiğin bütün duygulardan mahrumsun.
Bir hiç gibisin.
İnsan yorulduğu zaman yaslanacak bir omuz, gözyaşlarını silecek bir el arıyor.

Bazen öyle bir boşluk olur ki içinde ne birisi ile ne de başka birşeyle dolacağına inancını yitirirsin.
Umudunu kaybedip kendi kabuğuna çekilirsin.
Bazı anlar ne hissettigini bile çözemez insan.
Öfke mi? Nefret mi? Yada olmayan birini özlemek mi?
Tam da böyle bir ruh halindeyim.
Kafamdaki soruları çözemiyorum.

Adına hayvan dediniz, ama insandan daha insan.
Kediye nankör dediniz, köpek ısırır diye tasmaya mahkum ettiniz.
Barınak onların değil, onları yok sayanların yeri.
Dilsiz canlılar size emanet edilmedi mi?
Siz emanete ihanet edip,istismar edensiniz.
Rabbinin verdiği cana kıyacak kadar kalpsizsiniz.

Mutlu musun?
Biz diye birşey bırakmadın.
Solyanım dedim solumdan ettin.
Kurdugum hayallerin altında bıraktın.
Sen beni gözlerinden mahrum ettin.
Bakmaya kıyamadığım gözlerinden.

Gökyüzünden düşen bir meleksin.
Varlığınla herşeye bedelsin.
Masalsı güzelliğine kapıldım.
O güzel gülüşüne aldandım.
Sev der gibiydi bakışların.