Sınandığım zaman sırtımda kamburum çıkıyor
Beni bir yay gibi geriyorlar dilimle kendime saldırıyorum
Kimse inanmıyor kırgınlığıma, sağırlığıma kimse eğilmiyor
Sırtımda hep bir lekeyle dolaştım bütün semt pazarlarını
Beni bir hamal zannettiler; ben eğriydim oysa, dilim değil
Sınandığım zaman sırtımda kamburum çıkıyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok başarılı içtenlik her mısraya yayılmış.
kutlarım emek verilip farklı bir şiir sunulmuş manada ve şekilde ayrı bir değer var.
Şiirde manaya diyecek yok ama ahenk çok zayıf. Kutluyorum şairi
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta