Gönlümün penceresini açıp ,
Kalp kadar kar tuttum.
Üşümüş ,aşkından titreşiyordu.
Sardım, sarılan parmaklarıma
Isıttım, buz tutmuş yüreğini
Aşk dolu bakışlarımla tuttum dileğimi
Çözülmeye başladı aşkımdan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta