Ellerimi koyuyorum bugün yere
..Ve itiyorum toprağı tüm gücümle
Ayaklarım tutar sanarak..
Yere kapaklanıyorum yine.
Buzdan yokuşlar çıktım bugüne dek,
Kah kayarak, kah emekleyerek
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Önemli olan kalka bilmektir..Her düşüşten her çöküşten sonra.Her insan bilir ya bebeklerde düşe kalka öğrenmezler mi yürümeyi.Hiç gördünüzmü düştükten sonra bir daha hiç yürümek istemeyen bebek...
Saygılar...
Adem Tetik
Varoluşunun onuruyla ayakta olmak yakışır insana!.. Hayat kimi zaman olayları, kimi zaman insanları aracılığıyla yıkmaya kalkışsa da... En büyük zafer, yeniden ayağa kalkmaktır karşısında... Hiç yıkılmamışçasına!.. Yüreğinize sağlık!.. @}---;---
işte bu... artık kim yıkar sizi?
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta