Kalk Uyan Şiiri - Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı
3439

ŞİİR


8

TAKİPÇİ

Kalk Uyan

Yüksekte kurulan, kibirli tahtlar,
Masumun ahıyla çürür, kalk uyan,
Gelecek günleri, karartır bahtlar,
Kötüler sefayı çeker, kalk uyan.
*
Cebini dolduran, açgözlü tüccar,
Zavallı insanı, durmadan harcar,
Merhamet yitiktir, sineler bîzar,
Garipler sefalet çeker, kalk uyan.
*
Tertemiz ormanlar, küllerde yandı,
Hainin kazancı, artıp tırmandı,
Saf niyet daima, çamura bandı,
Karanlık geceye döner, kalk uyan.
*
Masumun üstüne, yürüyen itler,
Ateşte yanıyor, narin yiğitler,
Çaresiz kalarak, göçen ümitler,
Günden güne dibe batar, kalk uyan.
*
Koltuğa yapışan, asilzadeler,
Rüşvetle yıkıldı, tüm iradeler,
Anlamsız kalıyor, boş ifadeler,
Yalanlar doğruyu yutar, kalk uyan.
*
Kalleşçe, pusular kuran avcılar,
Gönülde artıyor, derin sancılar,
Ateşler içinde, yanan hancılar,
Çekilen çileler artar, kalk uyan.
*
Sınırdan sızıyor, sinsi yılanlar,
Ortada dolaşan, sahte aslanlar,
Yurduna ihanet kılan, korsanlar,
Zehrini her yana kusar, kalk uyan.
*
Maskeli çehreyle, gülen yamyamlar,
Kuyular kazıyor, derin akşamlar,
Riyakar tavırla, sahte selamlar,
Menfaat peşinde koşar, kalk uyan.
*
Kozmik odalara giren, ajanlar,
Menfaat uğruna, yurdu satanlar,
Gaflet uykusunda, rahat yatanlar,
Çamura, batağa düşer, kalk uyan.
*
Misyoner kılıklı, sinsi odaklar,
Körpe fidanlara, zehir sunarlar,
Yabancı izleri, taşır dudaklar,
Gönülde inancı yıkar, kalk uyan.
*
Aşağılık emre uyan, amirler,
Kararı yazarken, paslı demirler,
Vicdanı çürümüş, kara kömürler,
Masumun yaşını içer, kalk uyan.
*
Yapayalnız kaldık, çetin dağlarda,
Umutlar tükendi, kara yıllarda,
Gencecik fidanlar, soldu kollarda,
Zalimler zehrini saçar, kalk uyan.
*
Beli bükük kaldı, zayıf yığınlar,
Kavurucu ateş, yaktı fırınlar,
Boşuna beklenir, mutlu yarınlar,
Umudun güneşi batar, kalk uyan.

Hak hukuk divanı, çökmüş temelli,
Rüşvetle verilen, hükümler belli,
Zorbanın belinde, paslı hançerli,
Zulmün karanlığı çöker, kalk uyan.
*
Tarlada sararan, beli bükükler,
Sırtında, ezici çileli yükler,
Toprağı sulayan, yorgun sönükler,
Zalimin pençesi boğar, kalk uyan.
*
Satılmış kalemler, yalan kusuyor,
Konuşan dudaklar, korkup susuyor,
Gerçeği arayan, çölde pusuyor,
Karanlık gölgeler yağar, kalk uyan.
*
Sokakta artıyor, öfke kavgası,
Bitmiyor insanın, derin tasası,
Zenginin dolarken, altın kasası,
Garibin midesi sızlar, kalk uyan.
*
Gelecek nesiller, ümitsiz durgun,
Hayaller yıkılmış, gençler çok yorgun,
Aydınlık yarınlar, yiyor sert vurgun,
Karanlık tüneller sıkar, kalk uyan.
*
Mabetler içinde, tüccar gülenler,
Hakikat nurunu, örtüp silenler,
Garibin hakkını, hemen bölenler,
Riyakar maskesi düşer, kalk uyan.
*
Artık uykulardan, silkinip doğrul,
Cesaret okuyla, hedefe savrul,
Meydanda coşkuyla, pişerek yoğrul,
Esaret zinciri kopar, kalk uyan.

Kasım Kobakçı
Kayıt Tarihi : 22.2.2026 00:26:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!