kömürden bir gözü var kalemimin
iç çeker durur bana öyle hüzünlü hüzünlü bakıp bakıp
bembeyaz kağıtlara simsiyah akıp
tükenir gider ağlayarak garip
kimbilir hangi ağacın dalıydı tutundum
ölüm kusan mavzerleri bırakıp
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta