Otur karşıma kalem, bu gece uzun gece
Dilim varmaz söylemek, sen anlat hece hece
Çözülmez bir sevdadır, kördüğümden bilmece
Bakışıyla öldüren gözlerini yaz kalem
Bir sesi vardı onun, nisan gibi yağardı
Konuştukça içimde bin bir güneş doğardı
Sustuğu an dünyanın bütün rengi sarardı
Dudağından bal akan sözlerini yaz kalem
Bir zamanlar onunla ne de güzel yaşardık
Gece gökte bir yıldız seçip ona bakardık
Rüzgâr kapıyı çalsa onu bahar sanardık
Başımı yasladığım dizlerini yaz kalem
Sonra çekip gitti de kapı sessiz kapandı
Ocağım o gün söndü, ama yüreğim yandı
Yastığım gözyaşına, duvar ahıma kandı
Eşikte bıraktığı izlerini yaz kalem
Sır gibi yüreğimde adını hep gizledim
Gidemedim yanına, uzaklardan özledim
Bir tek "gel" diyemedim, yıllar yılı bekledim
Kimseye demediğim gizlerini yaz kalem
Adı hâlâ titriyor dudağımın ucunda
Ömrüm eridi gitti bir hasretin yolunda
Ben ki bir kül yığını, o ateşin sonunda
Küllerimin altında közlerini yaz kalem
Yaz kalem, yaz ki bilsin, sevenler nasıl yanar
Nasıl bir ömür biter, nasıl bir yürek kanar
Belki bir gün okur da beni bir kere anar
Yaprak yaprak dökülen güzlerini yaz kalem
Bu yorgun yürek bir gün son kez çarpıp sönünce
Gelir de başucumda kara taşı görünce
Bir damla gözyaşı da toprağıma düşünce
Taşımda "Onu sevdi" sözlerini yaz kalem
Mahmut Kasapoğlu
Kayıt Tarihi : 22.11.2026 10:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!