Ömrüm çetin yollarda çamur oldu, sel oldu;
Dost dediğim ne kadar yüzü dönük el oldu.
Sevdaya gönül veren sazda inler tel oldu;
Bu zalim zamanede aşka hürmet kaldı mı?
Kader denen bir urgan boğazıma dolandı;
Nereye döndüysem de her bir geçit kapandı.
Çile değirmeninde sabrım da ufalandı;
Avucumda bu undan bir bereket kaldı mı?
Bir çınarın gölgesi düşerdi kucağıma;
Şimdi beton duvarlar dayanıyor bağrıma.
Komşunun ekmeği de gelirdi ocağıma;
Sokak sokak dolaşan o muhabbet kaldı mı?
Kuşlar bile yuvaya akşam olunca döner;
İnsan sevdiği yere bin defa yanar söner.
Bekledim ömür boyu, gözyaşım hiç mi diner?
Kapımı çalan bir el, bir ziyaret kaldı mı?
Dünya dediğin üç gün: biri derttir, biri gam;
Bir gün gelir yazılan son satır olur tamam.
Geride ne kalır ki? Bir dua, bir de selam;
Vicdanlarda insana bir merhamet kaldı mı?
Son nefeste anladım: sevda Hak'tan emanet;
Taşıyana cennettir, satana hep felaket.
Ben giderim, söz kalır, bir de yanık bir hasret;
Bizden sonra adamdan bir alamet kaldı mı?
Mahmut Kasapoğlu
Kayıt Tarihi : 18.11.2026 17:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!