Kaldı Ahrete Şiiri - Kasım Kobakçı

Ürpertir tenimi, büker boynumu,
İnce ince akar, bulur yolunu,
Yıkar viran eyler, sağı solunu,
Dinmez bu feryat, hiç kulak kabartma,
Kaldı ahrete, bıraktık sonraya.
*
Koyu bir pus inmiş, gamlı ovama,
Zorlu bir demdir bu, sığmaz davama,
Hazanlar erişmiş, gülsüz yuvama,
Dinmez bu feryat, hiç kulak kabartma,
Kaldı ahrete, bıraktık sonraya.
*
Kavrulmuş sinemde, külü sevdanın,
Yaralı kuşlarda, yası fezanın,
Kıymetli olan o, işi ustanın,
Dinmez bu feryat, hiç kulak kabartma,
Kaldı ahrete, bıraktık sonraya.
*
Damla damla düşer, ruhun aynası,
Bulunmaz derdimin, şifası hası,
Kararmış bahtımın, gelmez sefası,
Dinmez bu feryat, hiç kulak kabartma,
Kaldı ahrete, bıraktık sonraya.
*
Titreyen ellerim, tutmaz kalemi,
Kimseler bilmez ki, gizli elemi,
Yükledim sırtıma, koca alemi,
Dinmez bu feryat, hiç kulak kabartma,
Kaldı ahrete, bıraktık sonraya.
*
Bulutlar ağlasın, benim yerime,
Acılar işlesin, narin derime,
Dertleri doladım, garip serime,
Dinmez bu feryat, hiç kulak kabartma,
Kaldı ahrete, bıraktık sonraya.
*
Sert rüzgar esince, savrulur harman,
Dizlerde kalmadı, zerrece derman,
Yazılmış alnıma, kapkara ferman,
Dinmez bu feryat, hiç kulak kabartma,
Kaldı ahrete, bıraktık sonraya.
*
Geceler uzanır, sabahı bulmaz,
Gönül kapıları, açsan da dolmaz,
Solan çiçeklerin, rengi hiç olmaz,
Dinmez bu feryat, hiç kulak kabartma,
Kaldı ahrete, bıraktık sonraya.
*
Yollar tükenince, izler kaybolur,
Sözler bitince de, nefes son bulur,
Belki de kaderin, böylesi olur,
Dinmez bu feryat, hiç kulak kabartma,
Kaldı ahrete, bıraktık sonraya.
*
Son bir bakış attım, yalan dünyaya,
Dalmışım derinden, bitmez rüyaya,
Gerek yok artık hiç, suya havaya,
Dinmez bu feryat, hiç kulak kabartma,
Kaldı ahrete, bıraktık sonraya.