Bir rüzgarın yüzümü okşadığı an savrulup gitmek istedim
benden öte bilinmezlere.
Nereden geldiği ve nereye gittiği değildi önemli olan.
Beni bana getirdiği bir rüzgardı o.
İçime öyle bir esti.
Düşüncenin seyyah olduğu bir anda.
Nereye akıyordu içimde ki ben?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta