Kalan Ses Şiiri - Yücel Özkü

KALAN SES
Bazı akşamlar
Gökyüzü adını fısıldar.
Rüzgâr geçer içimden,
Sessizlik biraz daha çoğalır.

Özlem, beklemek değildir yalnız;
Kalbin unutmamayı seçmesidir.
Giden uzaklaşır belki,
Hatırası yerinde kalır.

Bir dal geceye eğilir,
Ay usulca suya dokunur.
Ben her yıldızda değil;
Ayın sessizliğinde seni bulurum.

Zaman çok şey değiştirir,
Yollar da yönünü şaşırır.
Gönülden geçen sevda,
Mevsimlere boyun eğmez.

Bir gün dönmesen de olur;
Yeter ki bir anın değsin bana.
Bazı sevgiler,
Kavuşmakla değil,
Kalpte yaşamakla tamamlanır.

YÜCEL ÖZKÜ
26 Temmuz 2026/18:29