Şimdi kapı çalsa, "çocukluğum" gelse,
İçeri girse de, bir daha hiç gitmese,
Onsuz geçen, koca ömrü ya!. Bilmese,
Kapıyı, ardına kadar açık bırak kahya..!
Koy salonun ortasına, renkli misketleri,
Süsle durma düşlerimde ki, bisikletleri,
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim