Yüreğini sarmışsa aşkın amansız pusu
Çekmek varsa kaderde, "çekme! " desen ne çıkar...
Bir vefasız ardından gözlerinden acı su
Dökmek varsa kaderde, "dökme! " desen ne çıkar.
Bahtın payı boraysa mevsimlerin kışından
Yorgun düşer ayaklar yolların yokuşundan
Vuslat serâb olunca, hayallerin peşinden
Bakmak varsa kaderde, "bakma! " desen ne çıkar.
Maşuktan bir iz vardır aşığın her yönünde
Kahır çiçeği açar bitmeyen sürgününde
Leylâ'ya nisbet yapan bir zâlimin önünde
Çökmek varsa kaderde, "çökme! " desen ne çıkar.
Sevda; çözülmeyen giz! Hicrân; şakakta silah
Sevda binlerce "tövbe", tekrara gebe günah
Yârsız doğan güneşi öfke ile her sabah
Yakmak varsa kaderde, "yakma! " desen ne çıkar.
Bakıp bîtap haline sayısız sebep sayıp
Deseler ki "aldırma! Kendine gel, çok ayıp"
Zindan olmuşsa bu han, nefes almaktan cayıp
Çıkmak varsa kaderde, "çıkma! " desen ne çıkar.
Kayıt Tarihi : 15.11.2014 22:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!