Çıktım ben de Kağıthane sırtlarına,
Kulak verdim tabiatın dertlerine,
Kendimi bıraktım talihin şartlarına,
Can kurban olsun insanların mertlerine.
Kağıthane'de var tam seksen fabrika,
Haliç'te balık avlıyor yalnız bir taka,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




İstanbul Fatih' in kutsal emanetiydi lakin biz emanete sahip çıkamadık.İstanbul' u İstanbul' luktan çıkardık.
Hocam ben ilk şiirinizi daha çok sevdim. Saygılarımla
Kağıthane İstanbul ' da küçük bir nokta yine de fena değil tebrikler...Mehmet Karlı
Şair sen çok yaşa emi,,okuyunca epey güldüm,,,derin derinde düşündüm...bende orda oturdugum için ilgimi çekti.Düzelir inşallah...Yıkımlar başladı bile...Yüregine saglık.Sevgi ve selamlar
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta