Kafatasım Şiiri - Melodi Yalçıner

Kendi kendimi bıçakladım sırtımdan
Hem de defalarca
Sayamıyorum darbeleri artık ama
Soluğumu kesebiliyorum anlık
İşte o an yer yer yer kürenin en mutlu mahlukatıyım
Ya da öyle sanarım
Görürüm en azından, bunlar benim sanrım
Umrumda olmaz, gördüğüme inanırım
Kendi kendimi aldatırsam
En şerefli kaçamak benim için odur

Bazen cesaret bulamam iğne ipliğe döndürdüğüm bedenimde
Sen daha cesursun benden
Soluğumu kesebilirsin belki, hem de ebediyen
Aldatma beni, kırpma gözünü bir an bile
Yer çekimine meydan okut kafatasımı
Sonrasında ayaklarınla izmarit gibi çiğne