Her yumuşak dokunuşun alyuvarlarıma
Asla tereddüt etmeden fondipleyeceğim en amansız zehirdir
Son diplerde bile ruhumda, bedenim ilk günkünün tıpkısı gibi
Şımara şımara seni hayal ederdi
Aslında ruhlardaki çehrelerin kavuşması
Bedenlerimizdeki şamdanların yine alev alev, alev alması
Tüm bu buğulu ağdalı cümleler
Affetmeye değerdi, kimseyi değil
Ya da herhangi bir kişiyi sokakta kapişonuyla yürüyen
Tabi ki beni
Bazen görüyorum düşlerimde
Göremesem de ruhunun her tanesini taşıyorum zihnimin bohçalarında, ezberimde
Esemeden ölüyorsun, biliyorum
Ben de ölüm ölüm ölüyorum
Neden ayrı? Neden kopuk epeydir ve yine?
Sana son emrim, öl benimle
Kayıt Tarihi : 11.11.2026 01:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Şairin yaşadığı son aşka ithafen
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!