İnsan diyorlar buna, antropoz latincesi
Bin yıllardır bin bin inceliyorlar
Kuru meyvelerdeki tatları hissettim önce damağımda
Sonra da o hissetmesi en zor olanı
Hissedip kucaklamak, hissedip uğurlamak
Hepsi sanki yirmi dokuz yılın bilmem kaç farklı imtihanı
İhtimam gösterirdim varlığına
Mukayesesi bile mümkün olmayan o "yalçın" gölgemin
Evet artık o damağımdaki tatlar da yok
Bile bile incelesinler laborantlar
İnsan diyorlar buna, eceli var
Red red reddediyorum
Benim lügatımda gölgemin eceli yok.
Kayıt Tarihi : 11.11.2026 01:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Şairin babasını kaybetmesinin hemen ardından yazılmıştır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!