Kadir Orakçı Şiirleri - Şair Kadir Orakçı

YÜREKTE MEVSİM BAHAR

Bahar geldi demektir bülbüller ağlıyorsa
Şimdi seven yürekte güllerin gölgesi var
Buz tutan gönüllerde dereler çağlıyorsa
Anla ki sevdiceğim yürekte mevsim bahar.

İkimize dar gelir kahrolası bu şehir
Bu geceden tezi yok çıkıp ta gidiyorum
Yükleyerek sırtıma sana olan öfkemi
Çaresiz dişlerimi sıkıp ta gidiyorum

Sevgini yüreğimden bir ok gibi sökerek

On sekiz bin alem yaratan Hüda
Senin hikmetinden sual olunmaz
Hayat bulur alem bir damla suda
Senin hikmetinden sual olunmaz

Adem cennetinde iken kovuldu

Yasin okudum akşam, ruhun için hediye
Yanına da bir mektup ekledim Anneciğim
Gözlerimi kapattım belki gelirsin diye
Girmedin düşlerime, bekledim Anneciğim

Her canlının mutlaka toprak olur bedeni

Zaman akıp gider de, dönmez bir daha geri.
Tohumlar ağaç olur, gençler ise ihtiyar;
Gökten inen yağmuru emer yerin süngeri,
Her nimet bu topraktan insanoğluna yağar.

Taşın bile deseni farklı farklıdır neden?

Kızdım diye hırs peşinde koşmana
Hasta yüreğimi perişan etme
Yeter rezil ettin beni düşmana
Dosta yüreğimi perişan etme

Ne icabet edip uydun çağrıma

Allah'ın emriyle dedim babana
Kart mıyım da beğenmedin sen beni
Otuzunda atılacak yabana
Fert miyim de beğenmedin sen beni

Heba ettin bunca yıllık çabamı

Cezb-i nazarında kaldım bir marifet ehlinin
Aşk odunda divaneyim nara çektiler beni

Ehli hakikat olanın pervanesidir deyü
Misal-i Mansur olmuşum dara çektiler beni

Sene beş yüz yetmiş bir, Rebiul- evvel ayı
Çöle bir güneş doğdu, aydınlattı dünyayı

Amine’nin evinden saçıldı misk- amber
Hem yetimdi hem öksüz şanı yüce peygamber.

Hayat bulurken alem iki damlacık suda
Ya nankördür insanlık yada derin uykuda

Böylemiydi bu dünya sonramı oldu harap
Nefsin eline düştüm ne olur kurtar YA RABB