Kadınım…
Seninle başlıyor içimdeki bütün sabahlar,
Gözlerinin kahvesiyle ısınıyor üşümüş yanlarım.
Bir adın var dudaklarımda, söyleyince bile tir tir titrediğim…
Sen varsın ya, dünya biraz daha güzel, biraz daha yaşanır geliyor.
Sen gelince kalbim yerini unutuyor,
Sanki yıllardır sensiz eksik, sensiz yarım kalmışım.
Saçlarının omzuna düşüşünü bile ezberledim,
Bir rüzgâr esse seni sanıyorum,
Bir yağmur yağsa kokunda ıslanıyorum.
Ne vakit ellerimle tutsam hayalini,
İçimden bir ateş yükseliyor,
Sende yanmak bile güzel be kadınım.
Sen benim en uzun dualarım,
En kısa mutluluğumsun.
Yoruldum demem sana;
Senin adını düşününce bile tazeleniyor ömrüm.
Bir gün gelsen…
İnan ki bütün yollar sana açılır,
Bütün sabrım bir anda aşka dönüşür.
Kayıt Tarihi : 10.11.2026 17:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!