Yaşama bağlanmanın yolu,
Her halde,her şekilde,
Kimseye bağlanmamaktan geçer.
Peki,
Kadın veya erkek olmak,
Fark eder mi bu işte?
Eder ise,
Buyur bakalım,
Kadın mı,Erkek mi,
Daha şanslı,
Bağlanmama meselesinde?
Kadınsan bu ülkede;
Zordur hayat,
Hele de evli isen...
Sevdiğini sandığın,
Veya,
Sevildiğini sandığının,
Altına yatacaksın,
Bacaklarını açacaksın,
Fantazilerine de ,
Sırf kocamdır diye katlanacaksın....
Bazen,
Gecenin bir yarısı,
Küfelik bir şekilde,
Yanağında ki,
Kan kırmızı bir ruj lekesi ile,
Eve gelen kocan,
Zıbarıp yattığında,
Lekeyi silip,
Yanına uzanacak,
Sabaha da,
Kahvaltı hazırlayacaksın.
Zira,
Kadınsın dır,
Yoktur gelirin,
Ve gidecek bir yerin...
Yüreğinin sızısı,
Kocanın yanağındaki,
Arsız fondaki,
Ruj lekesi ile sınırlı değildir,
Onun iki dudak arasından,
Her gün tıslar gibi söylediği,
Seçme saçma cümleler,
Ve aşağılamaları ile ilgilidir .
Her şeye rağmen,
Yemek yaparken,
Kıymadan biraz aşırır,
Banyoyu çamaşır suyu yerine,
Arap sabunu ile temizler,.
Semt pazatına ucuz olur diye,
Son deminde gider,
Dişinden tırnağından arttırdıklarınla,
Bir pazar günü kocana,
Rakı sofrası hazırlarsın...
O akşamın bir saatinde,
Çakırkeyf olan kocan,
Yeni bir ruj lekesi için,
Evden çıkar,
Sen ise ,
Aptal bir şekilde bakakalırsın.
Sözün özü;
Bağlanmamak zordur ,
Kadın için bu ülkede,
Bir de evli ise ve de çocuklu....
26 temmuz 2025
Nevzat Tekmen 2
Kayıt Tarihi : 14.11.2026 15:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!