Barbut Şiiri - Nevzat Tekmen 2

Vay be!..
Şeytan kadar şeytan olmak,
Çetrefilli,
Yandan çarklı,
Şıkıdımlı,
Çokta havalı bir duygu,
Hem vallah,hem billah....
Lakin;
Şeytanlık yapmadan,
Olduğun gibi olmak ta,
Muhteşem keyifli.
Derler ya;
Şeytan ayrıntıda gizlidir.
Lakin ayrıntıya takılmak aslında,
Cenabet bir duygu,
Biteviye yorgunluk,
Huzursuzluk,
Mutsuzluk,
Umutsuzluk,
Say sayabildiğin kadar,
Bir sürü lak Luk...
Oysa.ki,
Ayrıntısız her soluk alışın,
Vicdan,sevgi ve,
Mutluluk demekse senin için,
Her süreçte,
Şeytan haşat olmuştur.
Ha bir de,
Kumarbazdır zat ı alileri her alanda....
Muhtelif zamanlarda,
Masa kurulur,
Sen şeytan kadar şeytan,
Deli dolu,
Ama sevgi dolu,
Vicdanlı ve mutlu,
Karşındaki oyuncu ise hep şeytan,
Her zaman,
Donanımlı ve keyifli,
Ayrıca,
Senden daha fazla çetrefilli,
Kazanacağından emin bir şekilde,
Alır eline zarları iblis,
İsteyene de gider der,
Barbutun raconu a uyar yani.
Sen sürersin vicdanını masaya,
İblis şaşırır,
Yine de bok sürmez kumarbazlığına.
Oyun iki kişiliktir aslında,
Zarı eline alan,
Birden fazla insan varsa masabaşında,
Bu yüzden,
İsteyene de gider der.
Peki bizimki iki kişilik oyunda,
Sen vicdanını sürdüğün için ortaya,
Artık huzursuz ve mutsuzdur.
Masadaki vicdana,
Göz ucuyla bakar,
Ben bunu yenemem,
Başka bir şey sür ortaya der,
Sevgi ve insan olmayı,
Sürersin bu kez masaya,
Vicdan çıkar kenara.
Atar zarları şeytan,
Hep yektir gelen,
Ve kaybeder....
Aslında,,
Oynamasını bilirsen eğer,
Her oyun böyle biter.
Vicdan da bir yandan,
Senin adına,
Masadaki kazancı toplar.
Yahu ne güzel be!
Şeytan kadar,
Şeytan olmak,
Daha da güzeli,
Bir türlü şeytan olamamak...