Teni toprak kokuyordu,
Ellerine güvercinler konuyor, bitki örtüsünü giysi biliyordu.
Yaşamla buluşturduğu oğlu kopardı Onu doğadan...
Ziguratlara yerleştirdi önce.
Tek bir ayna verdi insanlığa.
Kadın şaşırdı başlangıçta...
Göremedi yansımasını aynada.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta