Kaderin ettiği Şiiri - Gece Gözlü

KADERİN ETTİĞİ

Bak…
Sana kaderin ettiği işe aldı seni,
beni ise senden sonra gelen
üst üste yığılmış dertlere.

Ben daha bir yarayı saramadan
bir yenisi düştü içime.
Tam gülecekken hayata,
bir yanım yine sustu.

senin olmadığın yerde
ne kadar güzel olursa olsun dünya,
bir şey hep eksik kaldı.
Sensiz geçen yıllar var artık,
sensiz eskimiş günler…

Takvimler değişti,
mevsimler birbirini kovaladı.
Ben aynı gökyüzünün altında
senden habersiz yaşamayı öğrendim.

insan
bazı yokluklara alışamıyor.
Sadece susmayı öğreniyor.
Bir yağmur yağdığında
toprak kokusuna karışıyor özlemin.
Bir şarkı çalıyor,
içimde yıllardır kapalı duran
bir kapı yeniden açılıyor.

ben yine seni buluyorum
kimsenin olmadığı yerlerde.
Tam gülerken hayata
gözlerimin içine çöken
o eski hüzün var ya…
İşte o sensin.

Sana kızmadım.
Kaderine de sövmedim.
Bak ayrılıklar
iki insanın kararı değildir;
hayatın insanın elinden
sessizce aldığı şeyler vardır.
Sen kendi yoluna gittin,
ben kendi sessizliğime.

Aramızda artık
ne söylenecek bir söz
ne de geri dönecek bir zaman var.
Yine de bilmeni isterim.
Ben seni
dönersin diye sevmedim.

Ben seni
kalbim seni seçtiği için sevdim.
Kimi sevgiler
bittiği için değil,
yaşanamadığı için
ömür boyu insanın içinde kalır.

Şimdi senden bana
sensiz geçen yıllar kaldı.
Bir avuç yarım cümle,
birkaç eski anı
ve geceleri kimseye söylemeden
içimden geçirdiğim adın…

Artık seni beklemiyorum.
Ama senden sonra
kimseye de eskisi kadar
kolay açılmıyor kalbim.
sen bana öğrettin:
İnsan bazen sevdiğini kaybetmez;
kendinden bir parçayı
onunla birlikte uğurlar.

gün gelir,
hayat seni yeniden karşıma çıkarırsa
sakın bana
“Unuttun mu?” diye sorma.
Gözlerim belki seni tanır,
kalbim belki bir an
eski sızısını hatırlar.
Ama ben artık
sana doğru yürümem.

ben
sen gittikten sonra
kendi yaralarımın üzerinden
yeniden ayağa kalktım.
Sen hayatına devam ettin,
ben sensizliğe.

Sen belki beni unuttun,
ben seni unutmadım…
Sadece yokluğunun
canımı yakmasına
izin vermemeyi öğrendim.

İşte benim sana son sözüm:
Kaderin ettiği işe aldı seni…
Beni ise sensizliğe.
Sen ise kendi hayatında kaldın,
ben senin yokluğundan
kendime yeni bir hayat çıkardım.