Ağlıyordu kader dediğine
O yaşanası dürtüsüyle yaşamın
Doruklarına çıkmaktı oysa ereği kaderin
Tüm inançlara başkaldırmıştı
Islak göz bebeklerinde
Bulutlar parçalanıyordu Harcanmış umutları
Çiçek tozlarının kadersizliğince
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta