Kaçak Tütün Şiiri - Kasım Kobakçı

Bir dikenli çalı bağı yorganım,
Uyku saçlarımda kanlı tırpanım,
Yastığımda korlaşan tatlı canım,
Ve ilk eziyette yanan harmanım.
Hoyratlığın da dikenli ovada,
Kutsal eziyetler taşlı odada;
*
Yamalı sertliğinde kilimlerin,
Bir ay kanayacak üstünde yerin,
Ve bir kızıl zehir gözünden derin,
Ağıt gölgelerinde yorgun terin;
Sen hep öylesine zalim ve yorgun,
Ben sana insafsızcasına vurgun.
*
Bir karalı taş ocağı döşeğim,
Gece zülüflerde bağlı bileğim,
Sedirimde sızlar kanlı yüreğim,
Ve ilk işkencede dolan eleğim.
Kuraklığında kavrulan bu bağda,
Karanlık çileler mahzeni dağda;
*
Düğümlü karasında çuvalların,
Bir duman çökecek boyu yolların,
Ve bir acı sızı gözde yılların,
Bozlak gölgelerinde bu kulların;
Sen hep öylesine hoyrat ve suskun,
Ben sana amansızcasına tutkun.
*
Bir sönmez tandır ateşi ocağım,
Kabus saçlarımda keskin bıçağım,
Minderimde buzdan ana kucağım,
Ve ilk kahredişte kanlı tuzağım.
Kızgınlığında kavrulan harmanda,
Müebbet cefalar çekilen handa;
*
Dikişsiz ağrısında ak kefenin,
Bir rüzgar bükecek boynun dikenin,
Ve bir kara zindan gözde gecenin,
Türkü gölgelerinde taş bedenin;
Sen hep öylesine mağrur ve sürgün,
Ben sana fütursuzcasına ölgün.
*
Bir kurumuş çorak kuyu pınarım,
Zulüm saçlarımda kırık çınarım,
Toprağımda küskün uzak diyarım,
Ve ilk yalnızlıkta çöken efkarım.
Issızlığını taş basan köylerde,
Amansız zulümler yatağı yerde;
*
Acı dumanında kaçak tütünün,
Bir kurt uluyacak ardı sürünün,
Ve bir kanlı yaşmak gözde köyünün,
Kaval gölgelerinde kor ömrünün;
Sen hep öylesine gaddar ve dargın,
Ben sana vicdansızcasına yangın.