Yemyeşil fidan iken kuru çınar ettiler
Su bilmez gözlerimi akan pınar ettiler
Dost bildiğim insanlar bırakıp ta gittiler
Şu kocaman gönlümde küçücük dünyadayım
Kâbus mu yaşıyorum inşallah rüyadayım
Tek, tek kırın taşları yıkmayın temelimi
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta