uyandım ilk ölümümden
arzdan ömürlerce düşerek
hasret kaldım göz açmaya
yuvam oldu artık ürpermek
hiçlikte toplandım düşmüşlerle
güldüler kahkahalarını dökerek
kime çizip anlatacağım kabuslarımdaki iblisleri?
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta