Bir tatlı söz,
güzel bir çift göz ile nasıl başladı.
Nasıl sevdim,
Sana nasıl söyledim.
Sana neler söyledim.
Hiç birini tam diyemedim.
Kendimi hep frenledim.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Karşısındaki ile konuşur gibi yazılan, yalın, basit ama kolay olmayan söyleyiş biçimlerini hep beğenmişimdir. Şiir sizinle konuşuyor gibi yazilmalı bence; tıpkı bu şiirde olduğu gibi. O zaman yüreğinizde bir yer ediniyor, çünkü işte o zaman size sistemlerini ediyor, size derdini anlatıyor bu şair.Sizinle dertlerini paylaşıyor, siz oluyorsunuz bir anda dostu, arkadaşı. Kısacası şiir, siirseverle buluşmuş oluyor böylece. İstediğimizde bu değil mi?
Yüreğinize sağlık!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta