Titrek nefeslerle uyandığım günlere lanet ederken
içimde kopan fırtınanın dışımdaki sessizlikle
çatışmasının ızdırabını çekiyorum.
Titrek nefes, düğümlenmiş boğaz, tam dolmamış akciğer
ve düşmüş omuzlarla:
Küçük bir şehirde, kurşuni yüzlerin ortasındayım, boğuldum, ölmemeye gayret ediyorum.
Derdimi anlatacak bir çift göz,
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta