Titrek nefeslerle uyandığım günlere lanet ederken
içimde kopan fırtınanın dışımdaki sessizlikle
çatışmasının ızdırabını çekiyorum.
Titrek nefes, düğümlenmiş boğaz, tam dolmamış akciğer
ve düşmüş omuzlarla:
Küçük bir şehirde, kurşuni yüzlerin ortasındayım, boğuldum, ölmemeye gayret ediyorum.
Derdimi anlatacak bir çift göz,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta