Deli eder insanı bu dünya.
Daha bugün, sabahtan akşama dek,
Hep onları izledim, gizli gizli.
Nasılda, ayan meyan yaşıyorlar aşkı, aşıklar.
Öylesine, fütursuzca...
Hiç öyle ayıptır, günahtır, falan da yok.
Olanı var, olmayanı var.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok şeker bir paylaşım olmuş:) Teşekkür ederim beğeniyle okudum...
Kemal SÜME
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta