farkındayım,
farkında olduğun günden beridir gülmüyor yüzün,
bu kara yazgım,
küflü bir bıçak yarası gibi kök saldı derinlerime,
yetimlerin delici bakışlarıyla afsunlanırken,
öksüzlerin bükük boynuydu,
halka halka ruhumu bilekçeleyen,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu sevmek belasına kapıldığımdan beridir,
Bir sanadır düşkünlüğüm gülüm,
Bir de Belen tepesinden Amik ovasına dalar gözlerim,
Kekiğe, baldıranlara banarım sızımı,
Bakakalırım öylece
Keşke her itiraf bu kadar güzel olsa...
dostlukla
Hüznün yarim kalan sizi kokuyor bu siirde... cok tsk dost..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta