Bir gün mutluluk görmedim bu ellerde
çocuktum gülmeyi öğrettim gözlerime
ağlatıılar kuytu köşelerde
umut bağladım yarınlarıma
karanlık gibi çöktü gece sabahlarıma
sevgiyle ördüm yüreğimin bağlarını
girdi bi vefasız kan revan etti parçaladı
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta