Kaçınılmaz sonum,
Kullanılıp, fırlatıp atılmak.
Sokulmadığım kalıp kalmadı,
O kadar çok taviz verdim ki kendimden,
Kendi âslımı unuttum.
Nasıl kontrolden çıktığımı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Anı yaşa enerjiye inan yol sana gelir.
Gerçek mutluluk ekserin ya da bazılarının isteklerine göre şekillenmekle elde edilmez. Gerçek mutluluğun tek bir formülü vardır o da, bizi yaratan Allah-cc-ın istediği manada yaşamaktır. Yani; emirlerine uymak yasaklarından da uzak durmaktır. Bu teslimiyet insana öyle bir itminan ve kalp huzuru verir ki, kişiye tüm dünyayı bağışlasalar o kadar mutlu kılamaz. Artı; bütün dünya ona karşı çıksa da onun kalbi huzurunu asla bozamaz.
Hayırlı sınavlar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta