İşimden arda kalan vaktimde yazarım içimden gelenleri bir kağıda kalemle sessizce
Yazdıklarım dert tasa gam keder dolu sayfalar kaybolmuşlar Kimileri yosun tutmuşlar denizlerin dibinde
Kimileri yanmış kül olmuş halaa gözler önünde
İstemem hiç kimse görmesin bu kısmını aşkın
Görenler şimdi çaresiz yanlız ve şaşkın
Yüreklerde dayanılmaz bir acı isyanlar pişmanlıklar taşkın
Geri dönüş yoksa bu yolda bulunmuyorsa bu derde bi çare ne fayda bu aşkta gözden akan yaşa
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta