Ben konuşurken,
sen susuyordun.
Oysa şimdi ben sustum.
Şiirlerime bıraktım konuşmayı.
Her mısrası sen kokar
Bakınca dokunmuş olursun.
Okuyunca kendini bulursun
Kalıntı sandığın noktasında.
Öylece bıraksan avuçlarından,
Elbet bulur seni birgün
Efkar efkar vurur hislerine.
Bulut misali olur hislerin
Göz yaşların yağmuru,
Islanır geçmişin.
Ve geleceğine umut olur
Duygularımın hüzünlü çocuğu
Duygularım şair,
Çocuğudur şiir.
Bense sadece
Günümü beklemekteyim.
Beklerken bazen şair
Bazen de şiirim
Ötesi gayri elden ne gelir
Ben, şiirim kadar
Yüreklere dokunurum
İşte o kadar
Kayıt Tarihi : 30.11.2019 15:25:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!