İşte gidiyorum, yol benim, Bağrımda sızlayan köz benim. Var mıdır bir mektup yârdan, Okuyam, ağlayam, söz benim.
Dağlara seslendim, yâr duymaz, Gözümün yaşını sel duymaz. Bir ömür bekledim yolları, Ben ölsem de yârim bilmez.
Gurbetin bağrında kül oldum, Açmadan sararan gül oldum. Bir selâm gelmedi o yârdan, Kendi toprağımda el oldum.
Yolların sonu var, benim yok, Bağrımda bin yara, derman yok. Bir mezar kazın da yol üzre, Yâr gelip sormasa, gamım yok.
Basri Erdoğan
Kayıt Tarihi : 10.10.2026 12:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!