Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
17 Ağustos farklı bir çağrışım için değilse eğer, Marmara Bölgemizin hemen tamamını etkileyen 99' Depremi olmalı...
Ya da böyle bir depremi aratmayan 'içimizde yaşadığımız ve hala yaşattığımız bir deprem...'
Şiir, anne ile olan 'iç hesaplaşmayı' dillendiriyor gibi geldi bana... Belki de o deprem, 'yitirilişin' depremidir, kim bilir?
Şiirinizi düşündürücü bulduğumu ve beğeniyle okuduğumu belirtmeliyim Dilek Hanım..
Kutluyorum...
Bir sevdada insanin kendisini hiclestirmesi ancak bu kadar guzel anlatilabilirdi. Yuregijnize saglik. Basarilarinizin devamini diliyor selam ve saygilarimi sunuyorum...
Şimdi On yedi Ağustos gibi yüreğim yıkık, virane ve bir o kadar da doğum günü..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta