Beyazıt’ta bir kitapçı, pencereden bakıyorum.
Şehir durmadan akıyor, aynen, ben de akıyorum.
Bunca nefes, bunca renk, ses, masal gibi dinliyorum.
Kadim şehir İstanbul’un bu demini yaşıyorum.
*
Her ulustan bunca insan; caddelerde bir sel gibi,
Kimi cıva, kimi keklik, kimisi de heykel gibi.
Kovalamayin beni yataga
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha
Devamını Oku
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha