Küf kokuyormuş limanların
Işıksız sokaklarının yanında
Eğlenen ve kendinden geçen umursamazların
Bir kere tanıştık seninle
Ve o gün gibi düşümdesin,kalbimde
Boğazdan geçerken yalanım yok
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hey gidi İstanbul ve hayallerdeki izdüşümü ???
saygılar..GÜLŞEN ŞENDERİN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta