Derin tarihinle övünen şehir, ben sana kırgınım be Istanbul!
Yaşarken acı var, mahşeri sızı, kim bilir ki, unutulmak ne zor şey.
Kim bilir ki kalbimdeki alevi, heyelanlar kuşatmış ki etrafı...
Sesin çıkmaz sanki sonsuz rüyada, sürgünlerde umut olmak ne zor şey.
Tam karşıdan esen fırtına için, dünyalar gerekmez tek yürek kâfi...
Bilir misin, erken gelen baharı, erken erimekse karın adabı,
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Çok etkileyici şiir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta