Bu şehrin akşamını seyrettik,
Ufukta erirken güneş.
Sahillerinde gezindik,
Hayal ve baharla eş.
“Moda Koyu” yanmada,
Renklerin grubuyla,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İSTANBUL; FARKLI ŞAİRLERİN FARKLI DEYİŞLERİYLE DİLE GELİR.Yazarda az ve öz olarak şiiriyle dile getirmiş. Geçmişten bu güne kadar insanların gözleri İstanbul'da kalmıştır. zira şimdilerde bir karış toprağı bile kalmamıştır. Ne yazık ki ormanları bile yağmalanmıştır.Son kıt'asıyla ne güzel izah etmiştir. yazara rahmet diliyorum.
Şiir esasında güzel ve İstanbul'u da güzel özetlemiş. Gerisini de şair dostlar söylüyor. Şairine Allah'tan rahmet diliyorum...Enver Özçağlayan
Evet yazım hataları mevcut...Buraya aktaranlara ait olmalı.
Doğrusu:
Allah da
kul da
Üsküdar' ın
Eskidenmiş....
Şimdilerde ihanetin açısından sıyrılabilmenin derdinde,
İstanbul.
İstanbul'da olmak
İstanbul'un dünyada olması
Dünyanın İstanbul'da yaşanması
Muhteşem İstanbullu olmak
tüm şiirleriniz çok başarılı gerçekten..
ne güzel...
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta