İsmet Murat Şiirleri - Şair İsmet Murat

EY GAFİL

Ruhunda var olan bu ihtirasla,
Aklımın ucundan geçmezdi asla,
Erler meclisinde başlayıp fasla,
Kırdığın tabaktan yal içeceksin

EY GAFİL 2
Senin olsa ne çıkar,
Dünya hem küçük, hem dar,
Zannetme duracaksın.
Ahirinde ölüm var,

Tunç kafiyeli)

EY GÖNÜL
Akik taşlı kolye yüzük yaptırıp,
Alıp ortalığa düşmüşsün yine.
Bir vefasız yare gönül kaptırıp,

EY HAMZA HOCAM
Çantanı götürdüm kaç kez kâbeye,
Diye oyalayıp durma haybeye,
Şikayet edersem Şuayip beye,
Duyarsın namımı ey Hamza hocam.

EY HANCI

Ne olur bakma öyle, asma sakın yüzünü,
Gecenin karanlığı kaplarken gökyüzünü,
Sokakta yürüyordum atmak için hüzünü,
Yıldızlar sürükledi, beni buraya hancı,

EY İNSAN 2

Her zenginin varlığına güvenme
Eş gerekir fitre zekât vermeye,
Herkesin nasibi Hak’tandır amma,
İş gerekir semeresin dermeye,

EY İNSAN

Gel sen küfrün pençesinde
Israr ile kalma insan
Nefsinin çerçevesinde
Esirene olma insan

EYLEDİM SENİ
Kışa çevirdin yazımı
Diye hakk'a niyazımı
Arz edip yürek sızımı,
Havale eyledim seni.

VİRAN EYLEME
Eğer arif isen dinle sözümü,
Dindir ıstırabı, boran eyleme.
Şu fani dünyada güldür yüzümü,
Döküp gözyaşı mı baran eyleme.

EYLEMEDEN GEL
Şu cennet misali gönül bağına,
Kallarını sızar eylemeden gel.
Sahip ol diline, kem dudağına,
Allarını bozar eylemeden gel.