Hayata küserse özün
Gülmeyi unutur yüzün
Boğazında kalır sözün
Her şiirde ayrı hüzün.
İsmail MALATYA yazık
Hem anneydi, hem çocuktu, hem eşti
O bir çiçek, önemi yok adının
Işıkları kapattılar korkmadı
Her tarafı gece idi kadının.
Vuruldu beyaz atlı prensine
Nasıl bir felaket bu?
Ne bulursa yuttu su
Çayeli ve Güneysu
Her yer sular altında.
Doldu her bir yere de
Bu dünyada işin iş
Kim takar kim ne demiş
Haram helal ne imiş
Hesabını sorarlar.
Gözdesisin herkesin
Çileli her aşama
Çıkar mıyım akşama
Ustam inan yaşama
Hevesim kalmadı be.
Bir dostla oturmaya
Yuvarlandım kapak gibi
Bir tencere bulmadım
Elimden hiç tutulmadı
Sevgiyle dolmadım
Bugün Sevgililer Günü
Yüzük, çiçek almadım
Yalan yok, gel bana doğruyu söyle
Sen beni gerçekten hiç sevmedin mi?
Gerçekten sevenler yapar mı böyle?
Sen beni gerçekten hiç sevmedin mi?
Hangi seven inanır, söyle hangi?
Kandırdın beni, geçmişimi çaldın
Geleceğimi çaldırmayacağım
Tüm hayallerimi elimden aldın
Geri kalanı aldırmayacağım.
Nasıl başlasam söze?
Hırsız gelmezdi bize
Işığı açar açmaz
Geldim birden göz göze.
Ummuyormuş, şaşırdı
Sevilmedik biz ağa
Düşürdüler tuzağa
Hem de çok çok uzağa
Gideceğim, hoşça kal.
Kalmadı ki ses seda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!