Hüzünler biriktirdim
Uçurumun kenarındayken hayat
Düşlerim kirpik aralarımdan süzülürken
Hayatımın satır aralarına sıkıştırdım
Defter yapraklarının arasında kurutulmuş çiçekler gibi
Ayrılık şarkısının son dörtlüğü
Bana nasıl kıydınız
Bıçaklarla oydunuz
Kabuğumu soydunuz
Ben hüzünlü ağacım
Biter mi bir gün acım?
Yordunuz yüreğimi yıllar
Sevgi yerine hüzün doldurdunuz
Bunalıyorum bazen
Acıyor canım
Geliyorum intiharın eşiğine
Bir çare yok mu Allah'ım
Sevdiğim doğrudur bu şehri
Fındıklı'yı, Ortaköy'ü, Tatabya'yı
Maltepe'den Heybeli'ye bakmayı
Şile'de hırçın dalgalarla dansı
Çamlıca'dan boğazı seyretmeyi
Ama artık gitmek geliyor içimden
Sevmedim oldu olası
Bir acayip yer burası
Toplayıp tabağı tası
Gitmek lazım buralardan.
Yok kalmadı eski tadım
Bize göre değil bence
Gitmek lazım buralardan
Ne yaşlıya ne de gence
Gitmek lazım buralardan.
Neyleyim ki el alem tok
Annem babam öleli
Büründüm büyük yasa
İnanın oldum deli
Artık gitmem Sivas'a.
Öldüler halam, dayım
Bakışalrı sahte, yalan tüm sözü
Bir kez de mi gülmez insanın yüzü
Seven çıkar bir gün illa ki bizi
Nereye isterse oraya gitsin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!