Gecelerin kabus, korku gündüzün
Sen ki müminlerde en büyük hüzün
Gülmedi bir türlü, gülmedi yüzün
Sensin hep kanayan yara Filistin.
Gazze, Kudüs, Cenin canımız, derken
FİLİSTİNLİ ÇOCUKLAR
Artık duyulsun bu ses
Gazze ölümcül kafes
Alamıyorlar nefes
Filistinli çocuklar.
Gamzelerin, dedi şair
Özellikle soldaki
Canıma can
Kalbime heyecan
Ateşe kömür
Kelebeğe ömür
Balkanlardan girdi, geliyor yine
Anamız ağladı, donduk bu sene
Hal hatır sorma, nasılsın deme
Ne diyeyim gardaş; gar, gış, gıyamet.
Bacalardan sarkıyor sivri buzlar
Dünya herkese yar olmuş
Maalesef bize garip
Üstünde pişen yemeğe
Ocaktaki köze garip
Yürünen dikenli yollar
Ayaklara, dize garip
Çanakkale Cephesi
Çok şaşırttı herkesi
Yükseldi onun sesi
Gazi Mustafa Kemal.
Baktı çareler bitti
Akşam sabah yalnız seni
Düşünürüm, düşünürüm
Unuttun mu yoksa beni?
Düşünürüm, düşünürüm.
Akılsızım ben kafasız
Karanlık akşamlarda
İçime kor ateş gibi düşüşünü sevmiştim
Fesleğen kokan balkonlardan
Gülüşünü sevmiştim
Ruhuma hükmetmeni
Beni benden iyi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!