Yazmakla yapmışım hata
Bundan sonra şiir yazmam
Darıldım, küstüm hayata
Bundan sonra şiir yazmam.
Söylemekten yoruldum ben
Bura çöplük değil ki hem
Rica ediyorum, lütfen
Buraya çöp dökmeyiniz.
Birkaçını gördüm, kızdım
Kendimi ölümsüz sandım
Buna iyice inandım
Sorma nasıl da aldandım
Buraya kadarmış meğer.
Ölmek mi, bu nasıl bir his?
Bu il aşkımı elimden almıştı
Geçerken şöyle bir baktım, burkuldum
Bütün hayallerim yarım kalmıştı
Sevda tepesine çıktım, burkuldum.
Yeni serpilmiştim, yaşım çok gençti
Yak da üfle tellensin
Bu şarkıya yakılır
Üfledikçe yellensin
Bu şarkıya yakılır.
Bir tane hatır için
Çıkalım aşk denen yola
Elini belime dola
On ikiye yirmi kala
Gel bu şehirden gidelim.
Bir sevenimiz olmadı
Bilmem ki ne etmek lazım?
Tadı tuzu hiç kalmadı
Bu şehirden gitmek lazım.
Dostum dedik çıktı yılan
Bir ben bilirim
İçimde ki fırtınayı
Şuramdaki kor ateşi
O nasıl bir rüyadır ki
Aklım sanki firarda
Kalbim yanık
Bir başıma koydun sokak başında
Dönüp bir baksaydın öyle gitseydin
Hazan yükledin gözümün yaşına
Kalbimden çıksaydın öyle gitseydin.
Gül yüzünü görmeseydim
Belki de şair olmazdım
Oku nemlensin gözlerin
Bu şiiri sana yazdım.
Benim olma ihtimalin




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!