İsmail Aksoy Şiirleri - Şair İsmail Aksoy

Uzanarak yayılmış, titreyen ve soluyan ve beyaz,
ve meme uçları ayrılmış iki sayı gibi
ve bacakların gül kızılı buluşması
cinselliğinin gecesel kirpiklerini kırpıştırdığı yerde
bakıyorum kağıttan ve aydan bir kıza,
kabuksuzum ya da çiçeksiz bir kiraz ağacı gibi düzüm,

Ey kindar, artık bulmuş olmalısın mektubu,
şimdi ağlamış olmalısın hiddetten,
ve sataşarak anısına annemin şimdi
çürümüş kancık
ve köpekanası diye çağırmış olmalısın O'nu,
sen şimdi terk edilmiş, yapayalnız

Dul

Dul. Kendi kendisini tüketir bu sözcük –
Yüreğini tek bir göz gibi dışlamak isteyen
Haşlanmış, kızıl topoğrafyada
Yanan bir gazete kağıdının yüzeyi misali gövde

Dumanı ve ateşi ve buharı çıkarır mı
lokomotiflerin OOO’su?

Hangi dilde düşer yağmur
acılı kentlerin üzerine?

Hiçbiri benden daha iyi değil, fakat benim kadar
iyi şarkı söyleyen kaç kişi gelecek benden sonra;
Söyleyecekler gerçeklerinin yüreğini
tıpkı onlara söylemeyi öğrettiğim gibi;
Tohumumun meyvesi,
Ey benim isimlendirilemez çocuklarım.

Dünya, altından yapılmış büyük bir şirkete dönmüşse eğer
duyulur ansızın
dünyanın yüreğinin çarptığı

Erik Stinus (d. 1934, Danimarka)
Danca’dan çeviren: İsmail Aksoy

Emrederek gitti ölüm ve topladı
evde ve kazdı kendi vergisini:
öğle zamanında ya da ışığında gecenin
umut etti insanlar bir bıçakla ya da bir cüzdanla
öldürmeyi, ve öldürdü,
ve gömdü canlıları ve dalları,

Dünya kadar yavaşım. Çok sabırlıyım,
Dönüp dururken zamanımın içinde, güneşler ve yıldızlar
Dikkatle izler beni.
Ayın ilgisi daha kişisel:
Bir hemşire misali ışıltılı, gelip gider.
Olacaklar için üzüntü mü duyar? Sanmam.

Kurtarıcılardan sonra geldi Juan
çalışarak, balık tutarak ve savaşarak
marangozhanesinde ya da rutubetli madeninde.
Sürdü toprağı elleri ve ölçtü yolları.
Kemikleri dağılmış dört bir yana.
Ama yaşıyor O. Geri döndü topraktan. Doğdu O.

Ah ne çok tanrı var, ne çok tarikat,
Ne çok tarik dönerek kıvrılır,
Halbuki bütün hüner bilmektir:
Kederli dünyanın bütün ihtiyacı merhamettir.

Ella Wheeler Wilcox (1850-1919, ABD)